De grens

We zijn als u dit leest de grens van de Europese Unie overgestoken. En bevinden ons nu op het terrein van de Wit-Russische douane, of zijn door de laatste slagboom binnen gegaan in Wit Rusland (Belarus heet het eigenlijk: Bela, van белый of belyy dat is wit en rus van Россия of Rossiya dat is Rusland. Dat is dan Беларусь, Belarus dus).

De grens passeren. In de Europese Unie leven we alsof er geen grenzen zijn. Je hebt je paspoort wel bij je, als je in Duitsland of Tsjechië verblijft als Nederlander. Maar aan de grens werd je niet gecontroleerd. Je mocht zo maar doorrijden. Toch is een grens is wel een zaak om in de gaten te houden. Om een ogenblik bij stil te staan. Wij doen over dat stil staan soms meer dan 20 uur. Dat is vervelend. Toch denk je dan ineens meer na over wat een grens betekent.

Een grens brengt je veiligheid. Er zijn mensen die controleren of er geen kwade mensen en kwade zaken over de grens het land binnenkomen. Dat is positief. De overheid beschermt de bevolking tegen kwalijke invloeden.

Een grens geeft geborgenheid. Binnen de grenzen van ons land kunnen we vertrouwen op de wetten van ons land en op de rechtsspraak. In ons land is er de politie en het leger die ons beschermen. Hier ben ik veilig.

Een grens heeft ook een overdrachtelijke betekenis. Er zijn grenzen aan de macht, of grenzen aan de groei, zijn er voorbeelden van. Deze voorbeelden kunnen ons helpen nog iets meer te begrijpen van wat een grens nu eigenlijk is. Als de macht zijn grenzen te buiten gaat wordt het onderdrukking. Als de groei haar grenzen overschrijdt dan wordt het uitbuiting of uitputting.

Grens betekent ook inperking. Je kunt de grens alleen over als je daarvoor toestemming hebt. Als je die niet hebt, dan wordt je binnen de grens gevangen gehouden. Dan is de grens als een gevangenis.

U begrijpt dat het niet zo eenvoudig is om over de grens na te denken. Iemand zou er een heel boek over kunnen schrijven. En dan nog is de overdenking en de discussie niet ten einde. Mag je edelherten houden in een afgesloten terrein en als er dan teveel komen er een aantal afschieten? Om maar eens een voorbeeld te noemen. Waar is de grens.

Ik wil een heel andere kant met u op. Er is een grens tussen de hemel en de aarde. In de Bijbel staat: Want God is in de hemel en u bent op de aarde. (Prediker 5) En tussen hemel en aarde is een grens. En die kunnen wij niet overgaan. De grens tussen God en mens zijn van onze kant af gesloten. In het moderne Europa heeft men nu bedacht dat er geen grenzen meer zijn, ook niet tussen hemel en aarde. En vervolgens: als we ergens niet kunnen komen, dan kan het ook niet bestaan. Er is geen hemel, er is geen God. Augustinus dacht er anders over. Hij schreef: ‘Gij (God) zet hem (de mens) aan om er vreugde in te vinden U te loven, want Gij hebt ons gemaakt naar U, en rusteloos blijft ons hart totdat het zijn rust vindt in U.’

De grens wekt onrust in ons leven. Als we uren aan de grens staan bemerken we dat bij onszelf. Dat heeft allerlei redenen. U kunt ze wel bedenken. En dat we onrustig zijn, komt omdat we de grens over willen. We zijn er op uit in dat andere land te komen. Dan alleen kunnen we onze missie volbrengen. Opmerkelijk is hoe gemakkelijk we voort gaan als de grensboom open is gegaan. Totdat we weer op huis aan gaan, en daar weer de grensovergang wacht. En weer een gesloten grensboom.

Maar weet u, uiteindelijk gaat het allemaal om het paspoort met daarin een visum, en een laadlijst met stempels van de overheid. Er is een lied: “Is uw paspoort getekend.”

En weet u? Een visum krijgen we van de Ambassade van het land dat we bezoeken in ons paspoort. Het wordt ons door de bewoners van het land dat we bezoeken gegeven.

En dat leert ons nu de grens. We kunnen slechts over de grens als we daarvoor zijn uitgenodigd. En dat is nu het Evangelie, de blijde boodschap. De uitnodiging wordt ons gebracht door God Zelf. Daarvoor kwam Jezus, de Zoon van God naar deze wereld. Daarvoor werd de Heilige Geest uitgestort in deze wereld. En daarvoor klinkt nu iedere zondag in de kerken het Evangeliewoord: Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven (Mat. 11: 28). En dan wordt de grens tussen hemel en aarde geopend. Ook als er grenzen zijn die dat lijken te verhinderen. Dan blijkt: “Er zijn geen grenzen aan Jezus macht” Dat moeten we wel vaak tegen elkaar zeggen, ook als we voor een grensboom moeten wachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.