Ontmoeting

Samen eten na de kerkdienst.

Het was een bijzondere ontmoeting daar in het verre Mazyr in Belarus. De pastor, m’n vriend Wassili, is overleden. Maar dat jaar toonde hij ons vol enthousiasme zijn tuin en kassen. Daar werkte hij in de periode van voorjaar tot najaar. Maar verder was hij dominee, zoals wij zouden zeggen. En dat met hart en ziel. We hadden met hem een hartelijke ontmoeting.

Een keer was ik in mijn eentje op bezoek in Mazyr. Op vrijdag was de gebedssamenkomst. Ik mocht het bijwonen. En we hadden een bijzondere ontmoeting. Mensen die in Jezus Christus geloven. En elkaar herkennen in de Ene Naam onder de hemel gegeven om zalig te worden. Wassili was daar zo van overtuigd, dat het van zijn gezicht afstraalde. iedereen moet het horen. Het is bijzonder zo een mens te ontmoeten. Niet goedkoop, zo van dat doe ik alle dagen. Maar als het duidelijk is dat het volgen van Jezus offers kost. Dat je niet kunt leven zoals de mensen om je heen en je steeds weer je eigen keuzes moet maken.

En zo was het ook die zondagmiddag na de kerkdienst. Op een dankdag voor de oogst. We hadden na afloop een maaltijd. En onderwijl werd er gesproken en ook…. gezongen. En toen de liederen tweetalig werden gezongen was het een prachtig koor. Russen en Hollanders, hetzelfde lied. Maar andere woorden. En toch het Ene Woord van God. Dat zijn ontmoetingen van een bijzondere soort.

Ik weet niet zo goed hoe ik dat verwoorden moet. Een ontmoeting. Dat je een mens ziet. En dat je gezien wordt! Ik weet van zo’n ontmoeting. In een stoel met grote oren. Kent u zo’n stoel. Daar zat zij, haar die ik ontmoette. In een blauwe jurk. Met witte blokjes. En ze had een bril op en keek zonder enige restrictie de wereld in. Onze ogen ontmoetten zich. En …

Ik bedoel maar dat je een mens ontmoet en dan God ontmoet. Nee, niet in die mens. maar dat je God ontmoet, omdat die ander ook God heeft ontmoet. Mijn goede vriend Jan van der Boon had zo een ontmoeting met een jongen in Ethiopië, terwijl we een kerkdienst bezochten. Geen woord hebben ze gewisseld. De jongen deed niets anders dan elke keer zich buigen op de grond. Hij hoorde de woorden van de liturgie en boog zich voor God. Jan voelde zich zo verbonden aan hem. Hij was er stil van.

Soms licht het werk van de Heilige Geest zo maar op. In mensen die we ontmoeten. in de Handelingen der apostelen lezen we van Apollos. Die was in de weg van de Heere onderwezen en, omdat hij vurig van geest was, sprak en onderwees hij nauwkeurig de zaken van de Heere, maar hij wist alleen van de doop van Johannes. En hij begon vrijmoedig te spreken in de synagoge. En toen Aquila en Priscilla hem gehoord hadden, namen zij hem apart en legden hem de weg van God nauwkeuriger uit. (Hand.18) Is dat altijd heel duidelijk? Nee. Maar als we dan een ontmoeting hebben en samen iets mogen delen van het werk van de Heere, dan…..

Ontmoeten. Dat is heel wat. Als we bedenken dat we allemaal geneigd zijn God en onze naaste te haten. Dat is heel wat. Ja, moeilijk. God en onze naaste haten. Ik?? Nou daar wil ik het nog eens over hebben. Stel je voor dat er iemand is die zegt: Met jou gaat het helemaal de verkeerde kant op. Jij gaat verloren. Jouw leven is verloren. Maar ik ga het redden. Haha wat denkt die nu wel.

Begrijpelijk toch?

Dat is wat Jezus doet. Redden wat verloren is!

Een ontmoeting! Zomaar. Ongedacht.

En wat is het heerlijk als je mensen ontmoet, die dat herkennen. Ook allemaal armoedzaaiers die het van Jezus moeten hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.